تبلیغات
>Biology Convocation of DUBS - تبریک

>Biology Convocation of DUBS

>>> انجمن زیست شناسی دانشگاه علوم پایه دامغان

پنجشنبه 25 اسفند 1390

تبریک

نویسنده: BCDS   طبقه بندی: مناسبت ها، علمی، فناوری، دانشگاه، خبر، 

سلام
دیروز این خبر رو توی سایت دانشگاه دیدم
انتخاب طرح دانشجویان دانشكده زیست شناسی دانشگاه دامغان در بخش ایده پردازی دانشجویی سال 1390 توسط ستاد توسعه پژوهش و كاربرد سلول های بنیادی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری

امروز سرچ کردم تا از طرح مورد صحبت بیشتر باخبر بشم 
نتیجه رو پایین می بینید :

و این هم طرح خانم مهدیه تمدنی :
بررسی اثر Beta–Boswellic Acid بر سلولهای بنیادی عصبی درون زاد شکنج دندانه ای هیپوکمپ پس از تزریق با 6-OHDA برای درمان پارکینسون

  • Boswellic Acid از صمغ گونه گیاه boswellia یا کندر بدست می آید
  •  Beta–Boswellic Acid یک گروه هیدروکسیل اضافه تر دارد و در آپوپتوز در سلول های سرطانی ، تومورهای خاص سرطانی و در لوسمی و سرطان کولون نشان داده شده است
  •  و البته در پیشرفت رشد نورونزایی و شاخه زایی نورون ها موثر است با توجه بهاین مقاله
  • شکنج هیپوکامپ که قبل از ایجاد قشر جدید مغز وجود داشته است ٬ دارای سلول های هرمی شکل است که آکسون آنها به طرف بالا و عقب می رود و از اجتماع آنها ٬ شکنج دندانه ای(dentate gyrus)  در بالای هیپوکامپ تشکیل می شود. ادامه و اجتماع این آکسون ها در پشت هیپوکامپ به فیمبریا(fimbria) موسوم است. رشته های فیمبریا در دو طرف راست و چپ به طرف بالا و جلو منعطف و به هم متصل می شوند و از اجتماع این دو ٬ مثلث مغزی(trigon) یا فورنیکس(fornix) تشکیل می شود.
  •  6-OHDA همان اکسی دوپامین است که 
    یک نوروتوکسین - کشنده سلول های نورونی- دوپامینرژیک ونوروآدرنرژیک است. این ماده برای ایجاد پارکینسونیسم در موش‌ها و میمون‌ها و استفاده از آنها در مطالعات برای درمان پارکینسونیسم در انسان کاربرد دارد.
  • بیماری پارکینسون برای اولین بار توسط دانشمند بریتانیایی دکتر جیمز پارکینسون (James Parkinson) در سال ۱۸۱۷ میلادی توصیف شد و بنابراین نام این بیماری به او تعلق یافت.این بیماری همان لرزش در وضعیت استراحت است که شیوع آن بیشتر در سنین پیری است اما در جوانان هم دیده می‌شود شیوع آن در تمام مناطق دنیا یکسان است یعنی درصد شیوع بیماری با تغییر در منطقه خیلی فرق نمی‌کند بطور کلی این بیماری بر اثر از بین رفتن سلول های ترشح کننده ماده‌ای به نام دوپامین (که یک انتقال دهنده عصبی) است رخ می‌دهد. این بیماری درمان قطعی ندارد اما داروهایی مثلاً لوودوپا (levodopa) در درمان آن تجویز می‌شود البته نقش کاردرمانی و فیزیوتراپی در این زمینه بسیار زیاد است زیرا مانع پیشرفت بیماری و محدودیت عملکرد می‌شود.

این همه چیزی بود که گیر آوردم
 

نویسندگان

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :